วันพุธที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

“เหนือภาษาและกาลเวลา” หรือ “PAR-DELÀ LES LANGUES ET LE TEMPS”

“เหนือภาษาและกาลเวลา”  

“PAR-DELÀ LES LANGUES ET LE TEMPS”  


หนังสือ  “เหนือภาษาและกาลเวลา”  หรือ  “PAR-DELÀ LES LANGUES ET LE TEMPS” 

         หนังสือเล่มนี้เป็นการรวมงานแปลวรรณกรรมฝรั่งเศสศตวรรษที่  19  โดยมีทั้งหมดประมาณ  446  หน้า  ซึ่งปรากฏเรื่องที่ได้แปล  ดังนี้
 Poèmes  choisis  du  XIXe  siècle
   สรรนิพนธ์บทกวีศตวรรษที่  19
Carmen  de  Prosper  Mérimée
   คาร์เมน  โดย กุสตาฟ  โฟลแบรต์
Le  Père  de  Guy  de  Maupassant
   ผู้ให้กำดนิด  โดย  กี  เดอ  โมปาสซองต์
Boule  de  Suif  de  Guy  de  Maupassant
   แม่ก้อนไขมัน  โดย  กี  เดอ  โมปาสซองต์
Le  Horla  de  Guyy  de  Maupassant
   เลอ  ออร์ลา...  “มนุษย์”  มหัศจรรย์ !  โดย  กี  เดอ  โมปาสซองต์





 POÈMES CHOISIS DU XIXe SIÈCLE 
(สรรนิพนธ์บทกวีศตวรรษที่  19) มีดังนี้
Poèmes  choisis  du  XIXe  siècle

Poésie  romantique
1.              Tristesse
2.             Demain,dès  l’aube…
3.             Saison  des  semailles,le  soir
4.             Mon âme a sonsecret…

Poésie  parnassienne
1.              Le  récif  de  corail
2.             Le  vase  brisé
3.             Les  colombes

Poésie  symbolist
1.              Le  revenant
2.              L’invitation  au  voyage
3.             Le  dormeur  du  val
4.             Chanson  d’automne
5.             Il  pleure  dans  mon  cœur
6.             Le  ciel  est,par-dessus  le  toit

สรรนิพนธ์บทกวีศตวรรษที่  19
อภิชาต  เพิ่มชวลิต  แปล
กวีนิพนธ์แนวโรแมนติค
1.              ความเศร้าหมอง
2.             แต่ฟ้ารุ่ง  วันพรุ่งนี้
3.             ยามพลบค่ำ
4.             ฤดูหว่านไถ
5.             ใจข้ามีความลับ
กวีนิพนธ์แนวปาร์นาส
1.                แนวหินปะการัง
2.               แจกันร้าว
3.               ฝูงพิราบขาว

กวีนิพนธ์แนวสัญลักษณนิยม
1.                วิญญาณรัก
2.               ถ้อยเชิญชวนเดินทาง
3.               ผู้หลับใหลในขุนเขา
4.               บทเพลงฤดูใบไม้ร่วง
5.               ร่ำไห้ในอุรา
6.               แผ่นฟ้าเหนือแผ่นพื้น  หลังคา

ตัวบทที่ได้เลือกปรากฏอยู่ใน  สรรนิพนธ์บทกวีศตวรรษที่  19  (Poèmes  choisis  du  XIXe  siècle)  
เรื่อง  DEMAIN,DÈS L’AUBE…  (แต่ฟ้ารุ่งวันพรุ่งนี้)  โดย วิคเตอร์  ฮูโก
DEMAIN,  DÈS  L’AUBE  …

Demain,  dès  l’aube,  à  l’heure  où  blanchit  la  champagne,
Je  partirai.  Vois-tu,  je  saia  que  tu  m’attends.
J’irai  par  la  forêt,  j’irai  par  la  montagne.
Je  ne  puis  demeurer  loin  de  toi  plus  longtemps.

Je  marcherai  les  yeux  fixes  sur  mes  pensées,
Sans  rien  voir  au-dehors,  sans  entendre  aucun  bruit,
Seul,  inconnu,  le  dos  courbé,  les  mains  croisées,
Triste,  et  le  jour  pour  moi  sera  comme  la  nuit.

Je  ne  regarderai  ni  l’or  du  soir  qui  tombe,
Ni  les  voiles  au  loin  descendant  vers  Harfleur,
Et  quand  j’arriverai,  je  mettrai  sur  ta  tombe
Un  bouquet  de  houx  vert  et  de  bruyère  en  fleur.

Victor  HUGO,
Les  Contemplation,  IV, XIV.


Réf  :  La  Poésie  romantique  (Fernand,  1983,  P.98)


แต่ฟ้ารุ่งวันพรุ่งนี้


แต่ฟ้ารุ่งวันพรุ่งนี้                                                                        ณ  ยามที่ทุ่งรุ่งเช้าขาวไสว
ฉันจะออกเดินทางมุ่งหน้าไป                                                   เธอเห็นไหมฉันรู้เธอรอฉันมา
ฉันจะฝ่าป่าดงพงชัฎ                                                                   ฉันจะตัดข้ามเขาเพื่อไปหา
ฉันไม่อาจทนฝืนทรมา                                                               อยู่ไกลห่างจากแก้วตาอีกต่อไป

เท้าของฉันนั้นจะก้าวดำเนินดั้น                                               เพ่งตามั่นในห้วงคิดไม่หวั่นไหว
ไม่เหลียวแลทัศนาสิ่งอื่นใด                                                       หูก็ไม่ยินเสียงสำเนียงฟัง
เพียงเดียวดายไร้ซึ่งคนรู้จักหน้า                                                ร่างกายาค้อมคุ่มมือไพล่หลัง
ระทดเศร้าแม้กลางวันก็กลับยัง                                                 เป็นเช่นดั่งกลางคืนอันมืดมน

จะไม่มองแสงทองนามใกล้ค่ำ                                                  ที่เรืองล้ำแลกำลังจะล่วงพ้น
จะไม่มองหมู่เรือโพ้นธราดล                                                    ที่ล่องชลลงไปหาเมืองอาร์เฟลอร์
และเมื่อครามาถึงยังหมายที่                                                      ฉันจะวางช่อฮอลลี่เขียวเสมอ
และดอกงามยามแย้มแห่งเฮเธอร์                                             ไว้บนหลุมศพเธอเจ้าดวงใจ


วิคตอร์  ฮูโก
 ประวัติและผลงานที่สำคัญของ  Victor  Hugo
              
วิคเตอร์ ฮูโก (Victor-Marie Hugo) เป็นนักเขียนแนวโรแมนติคชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 26  กุมภาพันธ์  2345  เมืองเบอซองซง (Besancon) แคว้นฟร็องช์ กงเต (Franche-Comté) ประเทศฝรั่งเศส
เขาได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานของ ฟร็องซัวส์ เรอเน (Francois-Rene de Chateaubriand) นักเขียนผู้สถาปนาวรรณกรรมแนวโรแมนติคในช่วงศตวรรษที่ 18 งานเขียนของฮูโกเริ่มมีชื่อเสียงตั้งแต่อายุ 22 ปี  จากหนังสือรวมบทกวีเรื่อง Nouvelles Odes et Poesies Diverses และผลงานเล่มต่อมา Odes et Ballades ได้สร้างชื่อให้เขากลายเป็นนักกวีผู้ยิ่งใหญ่ผู้สร้างสรรค์สำนวนสวยงามเป็นธรรมชาติ  เริ่มเขียนนิยายเรื่องแรกในปี พ.ศ.2366 ต่อมาได้สร้างนิยายชิ้นสำคัญชิ้นแรกนั่นคือ Le Dernier jour d’un condamn (Last Days of a Condemned Man) ในปี พ.ศ.2372 นิยายของเขาจะสะท้อนภาพชีวิตจริง และความเป็นจริงที่เกิดขึ้นในสังคมฝรั่งเศส ที่เสียดแทงจิตสำนึกของผู้อ่านอย่างรุนแรง  รวมถึงสะท้อนแนวคิดรับผิดชอบต่อสังคม ผลงานเด่น ๆ คือ Les Misérables(เหยื่ออธรรม), , และ Notre-Dame de Paris (The Hunchback of Notre Dame)


ผลงานของฮูโกมีอิทธิพลต่อนักเขียนรุ่นหลังอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็น อัลแบร์ต คามูส์, ชาร์ลส ดิกเก้นส์ และ ฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี้ นอกจากเขียนนิยายแล้ว เขายังเขียนบทละคร บทความ ทำงานศิลปะ และเป็นนักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชน ฮูโกเป็นนักเขียนคนสำคัญที่มีอิทธิพลอย่างสูงต่อวรรณกรรมแนวโรแมนติกในยุโรป  ฮูโก ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2428 




โดย  นางสาวอัญญาวรรณ  วงศ์ทรัพย์  56262020   


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น